Zasady zdrowego odżywiania – dietetyk z Centrum Medycznego CMP radzi co powinny jeść dzieci w wieku szkolnym – dieta dziecka
Zgodnie z zaleceniami Instytutu Żywności i Żywienia dzieci w wieku szkolnym powinny spożywać 5 posiłków dziennie co 3-4 godziny. Taki sposób odżywiania poprawia metabolizm, korzystnie wpływa na sprawność umysłową i fizyczną poprzez utrzymywanie stałego poziomu glukozy we krwi, ułatwia koncentrację oraz zapewnia optymalne wykorzystanie składników odżywczych. Dodatkowo taka dieta dziecka sprzyja niższej masie ciała poprzez zmniejszenie ilości spożywanych przekąsek.
Podstawa - warzywa i owoce - dieta dziecka
Podstawą diety dziecka powinny być różnokolorowe warzywa i owoce, które są źródłem:
- błonnika pokarmowego,
- składników mineralnych,
- witamin,
- innych antyoksydantów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania młodego organizmu.
Z tego względu powinny być konsumowane, jak najczęściej i w jak największej ilości, tak by warzywa wchodziły w skład każdego posiłku. Regularne spożywanie warzyw i owoców (szczególnie w postaci surowej lub po minimalnym przetworzeniu) zapobiega m.in. cukrzycy typu 2, chorobom sercowo-naczyniowym, otyłości, nadciśnieniu tętniczemu i nowotworom.
Pełnoziarniste produkty zbożowe
W diecie dziecka należy zwiększyć podaż pełnoziarnistych produktów zbożowych, do których zalicza się:
- brązowy ryż i makaron,
- gruboziarniste kasze,
- razowe pieczywo,
- płatki owsiane.
Dostarczają one rozwijającemu się organizmowi:
- węglowodanów złożonych, w tym błonnika pokarmowego,
- witamin z grupy B,
- składników mineralnych (takich jak żelazo, wapń, magnez, cynk, fosfor).
Błonnik pokaromowy, witaminy z grupy B, żelazo, magnez, cynk
Błonnik pokarmowy wiąże metale ciężkie i toksyny z przewodu pokarmowego, zapobiega zaparciom, obniża poziom cholesterolu całkowitego i frakcji LDL, poposiłkowe stężenie glukozy oraz poziom insuliny. Dodatkowo zmniejsza gęstość energetyczną żywności, wpływając na uczucie sytości. Dzięki temu chroni przed występowaniem nowotworów, otyłości i chorób układu krążenia.
Witaminy z grupy B wspomagają pracę układu nerwowego, krwiotwórczego i sercowo-naczyniowego, zmniejszają ryzyko depresji oraz korzystnie wpływają na samopoczucie i koncentrację, poprawiając tym samym zdolność dziecka do nauki.
Żelazo bierze udział w tworzeniu hemoglobiny, która transportuje tlen do wszystkich komórek organizmu.
Magnez uczestniczy w kurczliwości mięśni i przewodnictwie nerwowym.
Cynk odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, natomiast fosfor buduje kości i zęby.
Mleko a dieta dziecka
Dzieci powinny wypijać przynajmniej 3-4 szklanki mleka dziennie. Jednak można je zastąpić kefirem, maślanką, jogurtem naturalnym bądź częściowo serem.
Mleko i produkty mleczne dostarczają dobrze przyswajalnego wapnia oraz witaminę D.
Wapń jest podstawowym budulcem kości i zębów. Bierze udział w skurczach mięśni, krzepnięciu krwi i przewodnictwie bodźców nerwowych.
Witamina D zwiększa jego wchłanianie z przewodu pokarmowego, zmniejsza ryzyko złamań oraz kontuzji ścięgien i mięśni, reguluje ciśnienie tętnicze krwi, zapobiega depresji, chorobom infekcyjnym oraz sercowo-naczyniowym.
Ryby, jajka, mięso
Produkty takie, jak: mięso, drób, ryby, mleko, przetwory mleczne, jaja i nasiona roślin strączkowych są źródłem pełnowartościowego białka, dobrze przyswajalnego żelaza i witamin z grupy B.
Ryby powinny być spożywane przez dziecko przynajmniej dwa razy w tygodniu (w tym raz ryba morska taka, jak: łosoś, makrela, dorsz, sardynka). Dostarczają one wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 odpowiadających za prawidłową pracę mózgu i narządu wzroku. Ponadto są dobrym źródłem witaminy D, jodu i żelaza. Działają przeciwzakrzepowo, przeciwzapalnie, przeciwalergicznie i przeciwnowotworowo, a także zmniejszają poziom trójglicerydów we krwi.
Jaja są źródłem wzorcowego białka, witamin (A, B1, B2, B3, B6, B12, D, E, K), cynku, żelaza, selenu, fosforu i karotenoidów, a nasiona roślin strączkowych - fosforu, wapnia, żelaza, witamin z grupy B, lignanów, izoflawonów i błonnika pokarmowego. Jednak nie muszą być one spożywane codziennie, tylko w większych ilościach - co kilka dni.
W przypadku mięsa zalecane jest wybieranie produktów niskotłuszczowych: chudego mięsa białego (kurczak, indyk) oraz chudego mięsa czerwonego (chuda wołowina, chuda cielęcina).
Tłuszcze zwierzęce, słodycze, sól
W diecie dziecka należy ograniczyć spożycie tłuszczów zwierzęcych, mięsnych produktów przetworzonych, a także słodyczy i soli.
Słodycze nie dostarczają witamin i minerałów, zawierają natomiast szkodliwe izomery trans, sacharozę, glukozę, syrop glukozowo-fruktozowy i dużo tłuszczu, które to sprzyjają chorobom sercowo-naczyniowym, otyłości, cukrzycy, próchnicy zębów i nowotworom. Zamiast nich dieta dziecka powinna być bogata w owoce, orzechy i nasiona.
Z kolei nadmierna konsumpcja soli zwiększa ciśnienie tętnicze, ryzyko udaru mózgu, zawału serca i raka żołądka. Należy więc unikać słonych przekąsek i potraw, a zamiast solić – doprawiać ziołami.
Woda - główny płyn w diecie dziecka
Głównym płynem wypijanym przez dziecko powinna być woda. Woda odpowiada za:
- transport substancji odżywczych po całym organizmie,
- trawienie,
- usuwanie toksyn i produktów metabolizmu,
- stabilizację temperatury ciała.
Jest również źródłem około 70 różnych składników mineralnych, m.in. magnezu i wapnia.
Dzieci tracą więcej wody przez skórę, odczuwają pragnienie w mniejszym stopniu i cechują się większym ryzykiem przegrzania niż dorośli, w związku z tym należy im nieustannie przypominać o konieczności wypijania płynów. Niedostateczne spożycie wody może doprowadzić do odwodnienia, pogorszyć zdolności wysiłkowe oraz koordynację ruchową, przyczynić się do zaburzeń koncentracji, zmęczenia i gorszego samopoczucia, bólów i zawrotów głowy oraz zaparć.
Prawidłowe odżywianie odpowiada za optymalny rozwój fizyczny, umysłowy i społeczny dziecka. Racjonalna, zbilansowana dieta, zgodna z wymienionymi powyżej zaleceniami może zmniejszyć ryzyko niekorzystnych następstw zdrowotnych - otyłości, cukrzycy, chorób układu krążenia i nowotworów.
dietetyk w Centrum Medycznym CMP Ochota
Bibliografia:
Jarosz M. (red.): Normy żywienia dla populacji Polski. Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa 2017
Gajda E. Fitoterapia i dieta w zapobieganiu i leczeniu nadciśnienia tętniczego. Postępy Fitoterapii 2019; 20(1): 73-80
Czejakło A., Regulska-Ilow B. Badanie wzorów żywienia jako metoda oceny związku sposobu żywienia z ryzykiem rozwoju choroby nowotworowej. Hygeia Public Health 2017, 52(2): 138-150
Florkowska K., Duchnik W., Muzykiewicz A., Zielonka-Brzezicka J., Klimowicz A. Flawonoidy w profilaktyce i leczeniu miażdżycy. Probl Hig Epidemiol 2017, 98(3): 217-225
Zalega J., Szostak-Węgierek D. Żywienie w profilaktyce nowotworów. Część I. Polifenole roślinne, karotenoidy, błonnik pokarmowy. Probl Hig Epidemiol 2013, 94(1): 41-49
Bienkiewicz M., Bator E., Bronkowska M. Błonnik pokarmowy i jego znaczenie w profilaktyce zdrowotnej. Probl Hig Epidemiol 2015, 96(1): 57-63
Gryszczyńska A. Witaminy z grupy B – naturalne źródła, rola w organizmie, skutki awitaminozy. Postępy Fitoterapii 4, 2009, 229-238
Pluta A., Budnik-Szymoniuk M. Korzystny wpływ kwasów omega-3 na rozwój dziecka. Journal of Education, Health and Sport. 2016;6(7):540-547
Zdrojewicz Z., Herman M., Starostecka E. Jajo kurze jako cenne źródło substancji biologicznie czynnych. Postepy Hig Med Dosw 2016; 70: 751-759
Wawryka J., Zdrojewicz Z. Fasola – ważny składnik zdrowej diety. Analiza wartości odżywczych. Pediatr Med Rodz 2016, 12 (4), 394–403
Biernacka K., Hoffman M., Piotrowska A. Zagrożenia zdrowotne związane ze stosowaniem syropu wysokofruktozowego w produkcji żywności. Postępy Techniki Przetwórstwa Spożywczego, 2/2016, 89-96
Kłosiewicz-Latoszek L. Cybulska B. Cukier, a ryzyko otyłości, cukrzycy i chorób sercowo-naczyniowych. Probl Hig Epidemiol 2011, 92(2): 181-186
Makała H. Rola soli w przetworach mięsnych i możliwości obniżenia jej zawartości. Postępy Nauki i Technologii Przemysłu Rolno-Spożywczego 2016, t. 71, nr 3
Bandoła K., Janiszewska M., Pawlikowska-Łagód K., Zabłocka E. Rola wody mineralnej w profilaktyce chorób. Tradycje i Nowe Strategie Naukowe w Europie Środkowej i Wschodniej (2018): 149-152

