Łuszczyca – nieuleczalna choroba skóry – o objawach i leczeniu dermatolog z Centrum Medycznego CMP Białołęka, CMP Żoliborz

Łuszczyca to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy wytwarza przeciwciała atakujące komórki skóry, a w niektórych przypadkach również stawy. U chorych cykl rozwoju, dojrzewania i obumierania komórek skóry jest zaburzony i trwa tylko od 4 do 6 dni. Nowe komórki wytwarzają się na starych, które nie zdążyły się złuszczyć, co tworzy na ciele charakterystyczną warstwę łusek. Nieleczona łuszczyca może prowadzić do pogorszenia stanu psychicznego, a u chorych występuje też zwiększone ryzyko chorób serca i cukrzycy.


Łuszczyca – choroba o podłożu dziedzicznym?

Łuszczyca w większości przypadków ma podłoże dziedziczne, szczególnie jeśli objawy wystąpiły w młodym wieku, ale zdarza się, że jest wywołana przez inne czynniki. Na rozwój choroby mogą wpłynąć infekcje wirusowe i bakteryjne, przewlekłe stany zapalne, silne czynniki stresujące lub przyjmowanie niektórych leków. Zmiany skórne przybierają różne formy, choć zazwyczaj są to małe, czerwone plamy ze specyficznymi łuskami. U znacznej części chorych obejmują one niewielki obszar skóry na łokciach, pod kolanami, na owłosionej skórze głowy lub w szparze między pośladkami. A jeśli choroba zajmie paznokcie, pojawiają się w nich dołki. W zaawansowanym stadium zmiany łuszczycowe mogą występować nie tylko na twarzy i kończynach, ale też na sporej części tułowia. Ich pojawieniu się towarzyszy ból i nasilony świąd. Zmiany mogą przybrać również postać czerwonych grudek, które pokazują się często na nogach lub czerwonych plam o gładkiej powierzchni, umiejscowionych zazwyczaj w okolicach klatki piersiowej i pach.


Łuszczyca – leczenie tradycyjne

Łuszczyca jest chorobą przewlekłą, która często nawraca. Odpowiednia terapia daje pacjentowi szansę na cofnięcie się objawów i powrót do normalności. Tradycyjne metody leczenia dostosowuje się do intensywności zmian i ich lokalizacji. W terapii stosowane są leki o działaniu miejscowym oraz leki doustne na bazie pochodnej witaminy A. W przypadku, gdy zmiany obejmują ponad 10% skóry i utrudniają codzienne funkcjonowanie, a preparaty o działaniu miejscowym nie działają – stosuje się leki cytostatyczne i immunosupresyjne. Wyciszają one nadmierną aktywność układu odpornościowego i mają silne działanie przeciwzapalne. Tego typu środki lecznicze podaje się również pacjentom, którzy nie są w zaawansowanym stadium choroby, ale są w złym stanie psychicznym.


Nowoczesne metody leczenia łuszczycy

Łuszczycę leczy się także celowanymi lekami biologicznymi. Hamują one w organizmie produkcję białek (przeciwciał) odpowiedzialnych za stan zapalny i tworzenie się łusek. Z refundacji terapii przez NFZ mogą skorzystać osoby z umiarkowaną lub ciężką postacią łuszczycy, u których klasyczne metody leczenia nie dawały poprawy lub były niewystarczające w ramach tzw. programów lekowych. Leczenie celowane daje dużą szansę na remisję choroby i cofnięcie się zmian, nie jest natomiast obojętne dla zdrowia i nie każdy chory może z niego skorzystać. Dostępne od końca 2018 roku leki biologiczne są jednak coraz lepiej tolerowane i znacznie bezpieczniejsze niż środki poprzednich generacji. Dostęp do celowanego programu lekowego jest ograniczony w czasie. Można z niego korzystać przez maksimum 2 lata z możliwością ponowienia terapii w przypadku zaostrzenia choroby.


Terapia światłem – leczenie łuszczycy

Jeśli leczenie farmakologiczne nie przyniosło poprawy, pacjent chory na łuszczycę może też zostać skierowany przez dermatologa na zabiegi fototerapii w ramach NFZ. Zmiany skórne naświetla się lampą, emitującą promienie ultrafioletowe z zakresu UVB lub UVC. Czas trwania zabiegów jest stopniowo wydłużany przy równoczesnym zmniejszeniu ich częstotliwości. Łączna liczba zabiegów może wynieść od 30 do 40. A szczególnie skuteczne w fototerapii są lampy Waldmanna o długości fal 311 nanometrów.


Pielęgnacja skóry łuszczycowej

Chorzy powinni systematycznie pielęgnować skórę oraz zadbać o swój styl życia. Po każdym kontakcie skóry z wodą należy stosować apteczne preparaty natłuszczające z emolientami. Osoby z łuszczycą muszą unikać kosmetyków z konserwantami, sztucznymi barwnikami i substancjami zapachowymi. Mogą one działać drażniąco i zwiększać stan zapalny. Nie wolno  też drapać skóry i samodzielnie usuwać z niej łusek. Stosowanie preparatów z kortykosteroidami musi być wcześniej skonsultowane z lekarzem. Na własną rękę można jednak wypróbować zalecane w medycynie naturalnej kremy z macierzanki, fiołka lub konopi indyjskiej. Wskazana jest również krótka ekspozycja na naturalne promienie słoneczne. Osoby z jasną karnacją powinny przebywać na słońcu z filtrem ochronnym nie dłużej niż 10 minut.

Na skórę łuszczycową dobrze działają kąpiele w wodzie morskiej lub solankowej, które mogą złagodzić objawy choroby i zmniejszyć stan zapalny. Pacjent może przygotować leczniczą kąpiel w domu. Wystarczy dosypać do wody sól z Morza Martwego lub zwykłą sól kuchenną i moczyć się w niej około 15 minut. Chorzy powinni natomiast unikać kąpieli w basenach z chlorowaną wodą.


Dbaj o skórę od środka – dieta w walce z łuszczycą

W przypadku łuszczycy należy zadbać również o dietę, spokój psychiczny oraz warunki panujące w domu. W menu powinny znaleźć się warzywa, owoce oraz ryby i oleje z pierwszego tłoczenia jak lniany, rzepakowy czy konopny. Chorzy mogą sporadycznie spożywać alkohol, ale po jego wypiciu może wystąpić nasilenie objawów, dlatego najlepiej całkowicie z niego zrezygnować. Warto porozmawiać z lekarzem o dodatkowej suplementacji witamin A,C i E a także cynku i selenu, które wzmocnią odporność. Dobrze jest też zadbać o odpowiedni poziom nawilżenia powietrza w mieszkaniu oraz unikać sytuacji stresujących, które niekorzystnie działają na skórę.

Wystąpienie niepokojących objawów wskazujących na łuszczycę powinno skłonić do jak najszybszej konsultacji z dermatologiem. Wprowadzenie odpowiedniej terapii oraz zdrowego stylu życia pozwala na zniwelowanie dolegliwości wywołanych chorobą i umożliwia normalne funkcjonowanie.


lek. Piotr Sobolewski

rezydent dermatologii, Centrum Medyczne CMP Białołęka, CMP Żoliborz

Inhalacje dla dzieci – o nebulizacji pediatra z Centrum Medycznego CMP Wilanów

Jesienno-zimowa pogoda sprzyja infekcjom górnych i dolnych dróg oddechowych. Zatkany nosy i kaszel są częstym powodem dla którego lekarze i rodzice sięgają po nebulizatory. I tu pojawia się wiele pytań. Jakie leki możemy stosować sami? Jaki nebulizator powinniśmy wybrać? Czy naprawdę warto podawać leki tą drogą?


Inhalacje – efekt działania, kiedy stosować

Niewątpliwą przewagą terapii inhalacyjnej jest to, że lek trafia bezpośrednio do miejsca, do którego chcemy go dostarczyć. Efekt działania będzie zatem szybszy aniżeli w przypadku podania doustnego. Ponadto na plus należy zaliczyć łatwe jej wykonanie oraz to, że nie wymagana jest koordynacja wdechowo-wydechowa (możliwość podania u dzieci, nawet nie współpracujących).

Nebulizacje określonego produktu leczniczego u dzieci są wskazane w chorobach dolnych dróg oddechowych takich jak m.in. astma oskrzelowa, mukowiscydoza, zapalenie oskrzeli i oskrzelików oraz w chorobach górnych dróg oddechowych takich jak przewlekły nieżyt nosa i gardła, zapalenie zatok przynosowych, ostre zapalenie nagłośni, ostre zapalenie krtani i zespół krupu.


Jaki inhalator wybrać?

Na rynku jest kilka rodzajów nebulizatorów: pneumatyczne, siateczkowe i ultradźwiękowe. Najbardziej popularne i przystępne cenowo są  inhalatory pneumatyczne, jednak przy wyborze nebulizatora i sposobu podawania leków należy kierować się wiekiem dziecka:

  • dzieci <3rż – nebulizator pneumatyczny klasyczny, inhalacja przez maseczkę
  • dzieci ≥3. rż. – nebulizator pneumatyczny klasyczny, inhalacja przez ustnik
  • dzieci ≥5. rż. – nebulizator pneumatyczny aktywowany wdechem (sterowany wdechem)
  • nebulizatory siateczkowe – bez ograniczeń wiekowych
  • nebulizatory ultradźwiękowe – bez ograniczeń wiekowych (u małych dzieci konieczne korzystanie z maseczki ściśle przylegającej do twarzy lub namiotu)

Drugim ważnym aspektem właściwego doboru urządzenia jest uzyskanie najlepszego aerozolu (monodyspersyjny, MMAD <2,5 µm, FPF >65%) dużej depozycjj płucnej (>50% ND), małej depozycji ustno-gardłowej (<10% ND) oraz bardzo małe straty leku (5–20% ND). Krótko mówiąc nebulizator ma mieć parametry pozwalające na dotarcie jak największej dawki leku do najgłębszych struktur płuc. Bardzo ważna jest również właściwa technika nebulizacji, maseczka musi być dopasowana do twarzy (nieszczelność zmniejsza efektywną dawkę leku deponowanego w oskrzelach nawet o 50–80%! ), do wieku dziecka (do 3rż nie powinna mieć dziurek bocznych, u starszych dzieci preferowana jest inhalacja przez ustnik), inhalacja powinna odbywać się w pozycji siedzącej lub leżącej, nebulizacji nie należy przerywać.

Po każdej inhalacji wszystkie części ruchome powinny zostać umyte. W przypadku niektórych leków należy również umyć dziecku buzię i wypłukać jamę ustną. Bardzo chętnie wykorzystywanym przez rodziców elementem inhalatora jest smoczek, który ma za zadanie uspokoić dziecko w trakcie zabiegu. Zdecydowanie odradzam, dziecko w trakcie ssania połyka więcej leku aniżeli otrzymuje drogą inhalacji. Chociaż wydaje się to trudne należy stopniowo dziecko przyzwyczajać do inhalacji w masce. Dobrą opcją są w takiej sytuacji nebulizatory siateczkowe, praktycznie niesłyszalne w trakcie pracy, lub inhalacja dziecka podczas snu.


Inhalacje bez konsultacji z lekarzem?

Czym możemy inhalować dziecko w infekcji bez konsultacji z lekarzem? W zasadzie tylko i wyłącznie solą fizjologiczną. Jest to działanie bezpieczne, wspomagające proces leczniczy poprzez nawilżanie dróg oddechowych oraz rozrzedzanie zalegającej wydzieliny w nosie. Sól hipertoniczna (2,2 lub 3%) prowokuje do kaszlu, nie można jej podawać u dzieci z nadreaktywnością oskrzeli, stężone roztwory mogą nasilać skurcz oskrzeli u chorych na przewlekłe choroby dróg oddechowych. Sól z kwasem hialuronowym nawilżającym drogi oddechowe, nie nadaje się do nebulizatorów membranowych ze względu na to, że wielkość cząsteczek jest zbyt duża, aby przejść przez membranę i w efekcie zostaje ona zatkana. Budezonid jest najczęściej stosowanym lekiem w nebulizacji w pediatrii, ze względu na szerokie wskazania kliniczne oraz na udokumentowaną efektywność i bezpieczeństwo u dzieci w różnych przedziałach wiekowych, należy jednak pamiętać, że podajemy go ze ścisłych wskazań lekarskich.


lek. Anna Gajek

pediatra w Centrum Medycznym CMP Wilanów

 

 

  • Nebulizacja: czym, jak, dla kogo, kiedy? Polski Konsensus Nebulizacyjny prof. dr hab. n. med. Andrzej Emeryk, prof. dr hab. n. med. Michał Pirożyński Zespół ekspertów: mgr inż. Jacek Bodasiński, dr hab. n. med. Zbigniew Doniec, dr. n. med. Emil Florkiewicz, prof. dr hab. n. inż. Leon Gradoń, prof. dr hab. n. med. Ryszard Kurzawa, dr. n. med. Teresa Małaczyńska, dr hab. n. med. Henryk Mazurek, prof. dr hab. n. med. Zenon Siergiejko, dr hab. n. inż. Tomasz Sosnowski, mgr inż. Janusz Taff
  • Technika i zasady stosowania leków w nebulizacji w leczeniu chorób dolnych dróg oddechowych u dzieci. dr med. Ewa Cichocka-Jarosz, lek. med. Przemko Kwinta Medycyna Praktyczna Pediatria 12.12.2002 aktualizacja 7.7.2014
  • Aerozoloterapia.pl

Pierwsza wizyta u logopedy – logopeda z Centrum Medycznego CMP Wola II o wizycie z dzieckiem u logopedy

Rodzice często zastanawiają się, kiedy warto odbyć pierwszą wizytę u logopedy: czy po zauważeniu wad wymowy czy może wcześniej? Warto wiedzieć, co może świadczyć o konieczności terapii logopedycznej. I na co zwrócić uwagę nie tylko w temacie samej mowy, ale też w zakresie innych funkcji aparatu artykulacyjnego. A kiedy pojawią się budzące wątpliwości kwestie, dobrze jest być w pełni przygotowanym do pierwszej wizyty u logopedy. Ważne jest aby odbyła się ona z jak największą korzyścią dla małego pacjenta.


Pierwsza wizyta u logopedy

Warto udać się do logopedy jak najwcześniej (choćby po to, aby poznać metody wspomagania rozwoju mowy i ocenić, czy dziecko rozwija się odpowiednio do wieku). Nie należy czekać na pierwsze nieprawidłowości w zakresie wymowy poszczególnych głosek, chociaż to właśnie niepoprawna artykulacja najczęściej skłania rodziców po podjęcia stałej terapii logopedycznej (wymowa z językiem między zębami – tzw. interdentalna, zastępowanie głosek innymi, zniekształcanie głosek).


Jednak problemy, z którymi należy zwrócić się do logopedy dotyczą nie tylko wymowy, kwestie, które powinny zostać skonsultowane w gabinecie logopedycznym to także:

  • brak mowy lub mowa nierozwinięta wystarczająco względem wieku (dziecko dwuletnie, które nie mówi lub wypowiada kilka słów, wymaga interwencji logopedycznej, z czego na szczęście zdaje sobie sprawę coraz większe grono rodziców);
  • trudności ze ssaniem piersi, jedzeniem (gryzieniem, żuciem, połykaniem) i piciem;
  • nadmierne ślinienie się;
  • ssanie lub gryzienie warg, policzków, paluszków;
  • nieprawidłowy tor oddechowy (oddychanie przez usta, spanie z otwartą buzią), stale opuszczona żuchwa, częste infekcje kataralne, chrapanie;
  • mowa z zabarwieniem nosowym;
  • mowa niezrozumiała dla osób spoza najbliższego otoczenia;
  • jąkanie się, mowa niepłynna;
  • brak mowy w określonych sytuacjach i miejscach;
  • regres mowy (dziecko mówiło dane słowa, zwroty i nagle przestało);
  • zaburzenia słuchu;
  • brak rozumienia poleceń;
  • brak gestu wskazywania palcem przedmiotów z najbliższego otoczenia;
  • stały lęk przed nawiązywaniem kontaktu i komunikowaniem się.

Każdy z wyżej wymienionych problemów świadczy o konieczności podjęcia terapii logopedycznej, a wcześniej odbycia pierwszej wizyty u logopedy, na której specjalista zdiagnozuje problem i określi plan terapii.


Jak przygotować dziecko do pierwszej wizyty u logopedy

Przed pierwszą wizytą u logopedy warto powiedzieć dziecku, co będzie się działo w gabinecie. Jak to najprościej wytłumaczyć? W gabinecie odbędzie się badanie buzi i mowy w formie dobrej zabawy, więc warto zabrać ze sobą dobry humor.

Logopeda postara się zrobić wszystko, by dziecko nie odczuło stresu i polubiło logopedyczne spotkania.


Pierwsza wizyta dziecka u logopedy – jak powinni przygotować się rodzice

Pozostaje jeszcze kwestia przygotowania się do wizyty rodziców małego pacjenta, tutaj wymienię kilka najistotniejszych informacji, które warto przekazać logopedzie.


Trzeba przypomnieć sobie dotychczasowy przebieg rozwoju dziecka:

  • w którym miesiącu życia dziecko zaczęło głużyć, gaworzyć, mówić pierwsze słowa,
  • kiedy samodzielnie zaczęło siadać, raczkować, chodzić.

Jeśli dziecko miało lub ma problemy z napięciem mięśniowym (wzmożone, obniżone, nierównomierne) również należy powiedzieć o tym podczas wizyty. Oprócz przebiegu rozwoju ruchowego i rozwoju mowy istotny jest również w wywiadzie przebieg ciąży i porodu, stan noworodka, okres okołoporodowy (rodzaj karmienia, ewentualne zauważone trudności czy powikłania) i niemowlęcy. Logopeda zapyta także o wyniki badań słuchu i wzroku (jeśli były wykonywane), przebyte choroby oraz stałą opiekę innych specjalistów.

Wczesne wykrycie nieprawidłowości i podjęcie regularnej terapii logopedycznej wspomoże rozwój dziecka, dla którego największym wrogiem jest utarty pogląd, że dziecko ma jeszcze czas i samo wyrośnie z wielu problemów logopedycznych.


mgr Anna Bylinka

logopeda w Centrum Medycznym CMP Wola II

Grypa – objawy, leczenie – jak rozpoznać grypę – lekarz z Centrum Medycznego CMP radzi

Grypa wywoływana jest przez wirusy A i B grypy oraz należy do chorób, którymi zarażamy się drogą kropelkową czyli podczas mówienia, kaszlu, kichania lub w trakcie bezpośredniego kontaktu z wydzieliną z dróg oddechowych osoby chorej (klamki, poręcze itd.). W Polsce sezon grypowy zwykle trwa 3 miesiące i przypada na okres od października do kwietnia. Wg WHO co roku na grypę choruje 5-10% dorosłych oraz 20-30% dzieci.


Grypa – kto może się zarazić

Po bliskim kontakcie domowym z osobą zakażoną wirusem grypy ryzyko zakażenia wynosi 20-40%, czyli jednak nie każdy zachoruje na grypę, ponieważ nie każdy się zarazi. Jeżeli już się zarazimy to możemy spodziewać się wystąpienia objawów od 1 do 4 dni po kontakcie, a sami możemy zarażać innych od 1 doby przed wystąpieniem objawów do około 5-10 dni od ich początku. Niestety osoby z niedoborami odporności mogą zarażać nawet do kilku tygodni, ponieważ ich organizm nie jest w stanie samodzielnie szybko i sprawnie pokonać wirusa, jak i małe dzieci również mogą zarażać ponad 10 dni.


Grypa – objawy

Dla przebiegu grypy jest bardzo charakterystyczne nagłe pojawienie się ogólnych objawów, takich jak:

  • Gorączka (temperatura może być od 37,7 do 40 st C)
  • Bóle mięśniowe, stawowe, głowy
  • Brak apetytu
  • Osłabienie, męczliwość, które mogą trwać nawet do 2-3 tygodnie
  • Ból/dyskomfort w okolicy klatki piersiowej

Te objawy nasilają się w 2-3 dobie, a ustępują zazwyczaj w 3-6 dniu choroby.


Inne objawy grypy – suchy kaszel, ból gardła

Równocześnie często występuje nasilony suchy kaszel. Mogą też pojawić się inne objawy ze strony górnych dróg oddechowych takie jak ból gardła, katar, zatkany nos, kichanie. Jednak występują one rzadko oraz są bardziej charakterystyczne dla przeziębienia. Objawy ze strony dróg oddechowych zazwyczaj ustępują w 5-10 dniu.


Czy grypy trzeba się bać?

Dlaczego tak boimy się co roku sezonu grypowego? Po pierwsze wynika to z możliwości ciężkiego przebiegu grypy oraz częstszego rozwoju powikłań w porównaniu na przykład z chorobą przeziębieniową. Na powikłania najbardziej narażeni są pacjenci z grup ryzyka tj.:

  • dzieci poniżej 5 r.ż (szczególnie do 2 r.ż),
  • osoby starsze – powyżej 65 r.ż., ale ryzyko wzrasta już po 50 r.ż.,
  • chorzy przewlekle na choroby układu oddechowego (astma, POChP), układu sercowo-naczyniowego, nerek, wątroby, cukrzycę, choroby hematologiczne, neurologiczne, inne,
  • kobiety w ciąży i w okresie połogu,
  • pacjenci z zaburzeniami odporności, zwłaszcza zakażeni HIV,
  • dzieci przewlekle przyjmujące kwas acetylosalicylowy,
  • chorzy otyli (z BMI>40).

Powikłania przy grypie – co może nam grozić?

Do możliwych powikłań grypy należą:

  • zapalenie płuc (pierwotne wirusowe – często o bardzo ciężkim przebiegu, może wymagać leczenia w oddziale intensywnej terapii, wtórne bakteryjne oraz mieszane);
  • zapalenie ucha środkowego (częściej u dzieci);
  • zapalenie górnych dróg oddechowych (zatok, gardła, krtani, tchawicy, oskrzeli);
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • zapalenie mięśni;
  • zapalenie nerek;
  • powikłania neurologiczne;
  • zaostrzenie chorób przewlekłych (astma, POChP, choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, cukrzyca);
  • zgon 0,1-0,5% przypadków grypy (w wyniku powikłań pogrypowych lub zaostrzenia choroby podstawowej).

Objawy grypy a wirus SARS-CoV-2

Objawy, które występują w grypie są bardzo podobne do objawów wywołanych wirusem SARS-CoV-2 czyli w chorobie COVID-19. Dlatego tak ważne jest zaszczepienie się przeciwko grypie. W razie wystąpienia powyższych objawów w przypadku zaszczepienia się przeciwko grypie lekarz będzie bardziej podejrzewać COVID-19 niż grypę.


Rozpoznanie grypy

Podczas sezonu grypowego lekarz rozpoznaje grypę na podstawie objawów, jeśli pacjent nie był wcześniej szczepiony przeciwko grypie. Takie rozpoznanie jest trafne w około 75% przypadków (z wyjątkiem osób starszych oraz pacjentów szpitalnych, gdzie trafność diagnozy wg objawów klinicznych wynosi 30-40%). Pomocne do potwierdzenia grypy sezonowej może być również wykorzystanie szybkich testów na grypę, natomiast możliwość wykrycia wirusa u dorosłej osoby chorej na grypę sezonową wynosi około 50-60% (większa u dzieci), dlatego wynik ujemny nie wyklucza zakażenia, gdy dane kliniczne i epidemiologiczne wskazują na grypę.


Leczenie grypy – czy wystarczy tylko leczenie objawowe?

Po postawieniu rozpoznania grypy lekarz decyduje czy wystarczy tylko leczenie objawowe czy należy zastosować lek przeciwgrypowy. Najczęściej leczenie grypy jest tylko objawowe. Zaleca się odpoczynek, przyjmowanie dużej ilości płynów, leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe (paracetamol lub ibuprofen), w razie suchego kaszlu zaleca się miód gryczany (u dzieci po 1 r.ż), olejki eteryczne, z leków na suchy kaszel – levodropropizyna, na mokry np. ambroksol, erdosteina; w razie kataru oraz blokady nosa leki obkurczające śluzówkę nosa, w razie bólu gardła leki o działaniu miejscowym na ból gardła.

Powszechnie stosowane suplementy diety, takie jak witamina C i rutozyd, są nieskuteczne. W Polsce w leczeniu grypy stosuje się lek przeciwwirusowy oseltamiwir wg rekomendacji u chorych dorosłych z czynnikami ciężkiego przebiegu grypy (leczenie należy rozpocząć do 48 godz. od wystąpienia objawów) lub z ciężkim przebiegiem grypy (do 96 godz. od początku objawów). Wg badań naukowych, leczenie oseltamiwirem skraca czas trwania objawów grypy o około 1 dzień, zmniejsza ryzyko powikłań oraz potrzebę hospitalizacji. Niestety, odpowiedź na leczenie jest słabsza przy zakażeniu wirusem B, w szczególności u dzieci.

Oseltamowir również zaleca się stosować profilaktycznie u osób nieszczepionych przeciwko grypie:

  • z grup ryzyka zamieszkujących wspólnie z osobą chora na grypę;
  • z grup ryzyka i przebywających w zamkniętych skupiskach (szpital, dom opieki), w których doszło do epidemicznych zachorowań;
  • z grup ryzyka w okresie zwiększonej liczby zachorowań na grypę.

Szczepienia przeciwko grypie

Na szczęście istnieją również inne skuteczne sposoby zapobiegania grypy sezonowej, jak szczepionki. Z powodu dużej zmienności wirusów grypy co roku szczepionki wymagają aktualizacji składu. Obecnie na rynku istnieją 2 szczepionki inaktywowane, czyli „zabite”, oraz „żywa” szczepionka donosowa zarejestrowana do stosowania u dzieci. Efektywność szczepień u dorosłych nieobciążonych chorobami przewlekłymi wynosi 50-95%, u dzieci różni się w zależności od grupy wiekowej i jest nieco mniejsza 40-69% (u młodszych dzieci mniejsza skuteczność, niż u starszych).

Udowodniono naukowo, że masowe szczepienia dzieci w wieku szkolnym powoduje zmniejszenie przypadków grypy u dorosłych, a co za tym idzie prowadzi do spadku liczby zgonów oraz powikłań z powodu grypy u osób w wieku podeszłym. W warunkach polskich optymalny czas szczepienia rozciąga się od września do grudnia. Na początku sezonu powinny być sczepione dzieci, które dotychczas nie miały 2 dawek szczepień na grypę oraz osoby z grup ryzyka.


Profilaktyka grypy w czasie pandemii

Bardzo ważne są również nieswoiste metody profilaktyki grypy, takie jak izolacja chorych oraz stosowanie środków ochrony osobistej (np. higiena rąk, noszenie maseczki). Nie można lekceważyć też innych zasad higieny na czas sezonu epidemicznego grypy w połączeniu z pandemią COVID-19:

  • unikania kontaktu twarzą w twarz z innymi osobami,
  • unikanie tłumu,
  • unikania dotykania niemytymi rękami ust, nosa i oczu,
  • w razie pojawienia się kaszlu i kichania zasłaniać chusteczką jednorazową usta, a następnie wyrzucić ją do kosza i dokładnie umyć ręce (w razie braku chusteczki jednorazowej zaleca się zasłanianie ust przedramieniem, a nie ręką),
  • często dokładnie wierzyć pomieszczenia.

lek. Kseniia Tomaszewska

lekarz medycyny rodzinnej w Centrum Medycznym CMP Białołęka

 


Literatura:

  • Narodowy program ochrony antybiotyków. Rekomendacje postępowania w pozaszpitalnych zakażeniach układu oddechowego. 2016 r.
  • Choroby infekcyjne u dzieci. Wytyczne oparte na dowodach naukowych. Wydanie polskie pod redakcją Janusza Książyka. 2010 r.
  • Grypa. Autorzy:Ernest Kuchar, Jacek Mrukowicz, Piotr Sawiec, Andrzej Gładysz. Data aktualizacji 10 sierpnia 2020 r.
  • Szczepienia w pytaniach i odpowiedziach. Wydanie VI. Jacek Wysocki i Hanna Czajka. Kraków 2018 r.

USG piersi w CMP – AVON Gabinety z Różową Wstążką – profilaktyka raka piersi

Jak co roku, na początku jesieni, przypominamy wszystkim paniom o badaniach profilaktycznych dotyczących nowotworów, szczególnie raka piersi. Badania są proste i bezbolesne, a ich wykonanie może nawet uratować życie, a na pewno poprawi samopoczucie, gdy dowiemy się, że jesteśmy zdrowe.

W celu podkreślenia wagi tej profilaktyki od 1985 roku październik jest miesiącem świadomości raka piersi  (ang. Breast Cancer Awareness Month).  Natomiast 15 października przypada Europejski Dzień Walki z Rakiem Piersi, którego symbolem jest różowa wstążka.


Dlaczego przypominamy o badaniach profilaktycznych?

Przede wszystkim badania te pozwalają zdiagnozować choroby, które mogą się już rozwijać, ale nie dają jeszcze żadnych objawów. Wczesna diagnoza poprawia także rokowania w przypadku stwierdzenia nowotworu, a nawet pozwala na całkowite wyleczenie.

Z danych statystycznych podawanych przez portal zwrotnikraka.pl wynika, że rak piersi jest najczęściej występującym nowotworem u kobiet w Polsce i stanowi 25 procent wszystkich nowotworów rozpoznawanych u kobiet. Na świecie jest on powodem 14 procent zgonów u kobiet, a chore na raka piersi stanowią 36 procent kobiet żyjących z nowotworami. Co roku na całym świecie raka piersi rozpoznaje się u prawie 1,7 miliona kobiet, a ponad 500 tysięcy umiera z tego powodu.

Jest wiele czynników, które przyczyniają się do rozwoju tej choroby. Jednym z nich jest obecność mutacji genu BRCA1 lub genu BRCA2. Około 4 do 8 procent przypadków raka piersi może być wynikiem dziedzicznych mutacji, pozostałe przypadki są następstwem sporadycznych mutacji w komórkach somatycznych.


Diagnostyka kluczowa w profilaktyce raka piersi

Kluczowe znaczenie w profilaktyce i zapobieganiu rozwojowi zaawansowanego nowotworu piersi ma jego diagnostyka  i wczesne wykrycie zmian, a jej podstawą są regularnie przeprowadzane badania mammograficzne.

Pierwsze badanie mammograficzne powinno się zrobić po ukończeniu 40. roku życia i do 50-tki wykonywać je co dwa lata, a po 50-tce – co roku.  Jeżeli u kobiety występuje mutacja genowa BRCA 1 lub BRCA 2, to powinna badanie wykonywać co roku, nawet jeśli nie skończyła jeszcze 50-ciu lat.

Kobiety w wieku od 50 do 69 lat objęte są rządowym programem profilaktyki i w ramach tego programu mogą wykonywać bezpłatne badania mammograficzne co 24 miesiące lub co 12 miesięcy (gdy występują u nich czynniki ryzyka, czyli rak piersi u członków rodziny lub mutacje genów).

Jako dodatkowe badanie przesiewowe piersi może być także wykonywane badanie USG, które z uwagi na to, że nie używa promieniowania rentgenowskiego, może być także stosowane u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Jest ono częściej stosowane u młodszych kobiet – między 20. a 40. rokiem życia, ale także jest wykonywane u pacjentek powyżej 40 roku życia, ponieważ pomaga wykrywać zmiany, których nie wykaże badanie mammograficzne.

Poza tym każda kobieta powinna przeprowadzać regularnie (najlepiej raz w miesiącu, tego samego dnia miesiąca) samobadanie piersi i zgłosić się do lekarza zawsze, gdy zauważy niepokojące zmiany, takie jak guzki czy zmiany kształtu i wyglądu piersi. Gdy badanie potwierdza zmianę, wykonuje się biopsję, czyli pobranie fragmentu tkanki do badania histopatologicznego.


Rak piersi wcześnie wykryty jest wyleczalny

Specjaliści podkreślają, że rak piersi wykryty we wczesnym stadium jest praktycznie całkowicie wyleczalny, dlatego warto robić badania profilaktyczne, aby nie dopuścić do rozwoju choroby lub po prostu upewnić się, że wszystko jest w porządku.

Rozwojowi poważnej choroby może zapobiec także inne badanie profilaktyczne –  cytologia szyjki macicy, która wykrywa zmiany w zakresie tego narządu. Rak szyjki macicy zabija 5 kobiet dziennie, ale wczesne stwierdzenie patologii zapobiega jego rozwojowi. Także to badanie zaleca się wykonywać regularnie – co roku lub co dwa lata, w zależności od grupy wiekowej –  kobiety po 50-tce powinny wykonywać je częściej.

Pamiętajmy o tym zawsze, a szczególnie w październiku, w miesiącu „kobiecych” badań profilaktycznych. Świadomość, że dbamy o siebie z pewnością jest warta niewielkiego wysiłku umówienia się na mammografię, USG i cytologię, i poddania się tym profilaktycznym badaniom.


Gabinety z Różową Wstążką w CMP – zapisy

W CMP ruszyły zapisy na badania USG piersi w ramach akcji Gabinety z Różową Wstążką.

Koszt badania to 20zł. Każda kobieta, która zapiszę się na USG piersi w ramach akcji Gabinety z Różową Wstążką otrzyma w recepcji oddziału CMP kosmetyki z Różową Wstążką od AVON.


Zapisy TYLKO w Portalu Pacjenta CMP www.portalpacjenta.cmp.med.pl

Nazwa usługi: USG sutków AVON

Wybór płatności: gotówka


Czas promocji ograniczony, decyduje kolejność zgłoszeń.

E-recepta, konsultacje lekarzy, wyniki badań w Portalu Pacjenta CMP

W Centrum Medycznym CMP sposobów na umówienie wizyty u specjalisty jest kilka. Oprócz telefonicznego kontaktu z Centrum Rezerwacji Wizyt proponujemy także umawianie wizyt poprzez Portal Pacjenta lub bezpośrednio w oddziale CMP.


Centrum Rezerwacji Wizyt CMP – wzmożony ruch telefoniczny

Szczególnie teraz, wśród jesiennej aury, w trudnym czasie związanym z pandemią serdecznie zachęcamy naszych Pacjentów do skorzystania z zapisów za pośrednictwem strony www.portalpacjenta.cmp.med.pl. Nasi Konsultanci w Centrum Rezerwacji Wizyt odbierają codziennie wiele telefonów  i robią co mogą, aby czas oczekiwania na połączenie był krótki. Niestety w obecnej sytuacji wzmożony ruch telefoniczny powoduje dłuższe oczekiwanie na połączenie z Konsultantem. Dokładamy wszelkich starań by ten czas oczekiwania skrócić, a Państwa prosimy o wyrozumiałość.

Zachęcamy zatem do korzystania z pozostałych wygodnych form kontaktu. Chcesz zamówić receptę, umówić wizytę, nie czekaj w kolejce, zrób to w Portalu Pacjenta.


Portal Pacjenta CMP – dostępne usługi

Na stronie www.portalpacjenta.cmp.med.pl każdy Pacjent może:

  • Umówić i odwołać konsultację/ telekonsultację
  • Umówić konsultację/ telekonsultację dla swojego dziecka
  • Umówić badania laboratoryjne
  • Zamówić e-receptę
  • Sprawdzić wyniki badań
  • Sprawdzić dostępność specjalistów w wybranym oddziale i terminie

Założenie konta w Portalu Pacjenta CMP

Założenie konta w Portalu Pacjenta jest łatwe i możliwe od zaraz. Wystarczy wejść na stronę Portalu Pacjenta CMP i skorzystać z modułu Rejestracja.

Po uzupełnieniu wymaganych pól, m.in. imię, nazwisko, adres mailowy, nr telefonu, adres zamieszkania, na podany adres e-mail Pacjent otrzyma link potwierdzający założenie konta.


Portalu Pacjenta CMP – konto podstawowe i konto rozszerzone

Założone konto jest kontem podstawowym, które ma kilka ograniczeń (np. brak dostępu do historii wizyt czy wyników badań). Aby rozszerzyć uprawnienia do korzystania z pełnej wersji Portalu Pacjenta CMP należy wpisać kod badań laboratoryjnych we wskazanym miejscu w Portalu Pacjenta (weryfikacja online) lub zgłosić się do oddziału CMP (osobista weryfikacja).


Jeśli możesz korzystaj z Portalu Pacjenta CMP

Niektóre usługi CMP można umówić tylko za pośrednictwem Centrum Rezerwacji Wizyt i są to:

badania medyny pracy, szczepienia czy niektóre badania diagnostyczne.

Dlatego do korzystania ze strony www.portalpacjenta.cmp.med.pl szczególnie zachęcamy Pacjentów, którzy potrzebują recepty czy umówienia wizyty ze specjalistą.


Konto dziecka w Portalu Pacjenta CMP

W Portalu Pacjenta CMP każdy rodzic może umawiać wizyty także dla swoich dzieci poprzez dodanie do swojego konta, kont dzieci.

W zakładce Ustawienia, należy wybrać opcję Zarządzaj kontami i dodać konto dziecka wpisując jego imię, nazwisko oraz PESEL.


Dzięki Portalowi Pacjenta CMP łatwo i szybko umówisz wizyty/ telekonsultacje, zamówisz recepty czy odbierzesz wyniki badań dla siebie i swoich bliskich.

Jeśli możesz korzystaj z www.portalpacjenta.cmp.med.pl i oszczędzaj swój czas!

Testy płatkowe – alergolog z Centrum Medycznego CMP o testach na alergie kontaktowe

Żyjemy  w czasach kiedy  z każdej strony grożą  nam czynniki szkodliwe.  Takie są efekty  cywilizacji –  wygodnictwo  i szkodliwe warunki życia. Szkodliwy czynnik oznacza czynnik, którego oddziaływanie może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia człowieka.

Uciążliwy czynnik to czynnik niestanowiący zagrożenia dla życia lub zdrowia człowieka, lecz utrudniający pracę lub przyczyniający się w inny istotny sposób do obniżenia jego zdolności do wykonywania pracy lub innej działalności bądź wpływający na zmniejszenie wydajność.

Częstość alergii kontaktowej w populacji generalnej ocenia się na 26-40 % dorosłych i 21-36 % dzieci. Najczęstszą chorobą powstającą na podłożu alergii kontaktowej jest alergiczne kontaktowe zapalenie skóry (alergiczny wyprysk kontaktowy).


Testy płatkowe – co to takiego?

Test płatkowy (ang. patch test) jest najbardziej uznaną metodą diagnostyki alergii kontaktowej. Jest stosowany do diagnostyki alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Test składa się z 3 plastrów samoprzylepnych zawierających po 10 alergenów.

Nie ma limitu wiekowego na wykonywanie testów płatkowych, u najmniejszych dzieci utrudnieniem może być ograniczona powierzchnia skóry oraz konieczność współpracy pacjenta i rodziców w okresie wykonywania testów. Należy jednak podkreślić, że u dzieci testy płatkowe wykonuje się z tych samych wskazań co u dorosłych.

Polska Seria Podstawowa stanowi minimum, które powinno być wykonywane przez każdego lekarza dermatologa, alergologa  zajmującego się diagnostyką i leczeniem przewlekłego lub nawracającego wyprysku


Jak się przygotować do testów płatkowych?

  • Pacjenci z nadmiernym owłosieniem na plecach 1-2 dni przed badaniem powinien ogolić plecy. (Ogolenie pleców tuż przed badaniem może doprowadzić do podrażnienia skóry, która podczas testu może zareagować nietypowo).
  • W dniu badania nie stosować kosmetyków ( balsamów, kremów ).
  • Po założeniu testów płatkowych na plecy obowiązuje całkowity zakaz moczenia pleców!
  • Podczas badania dobrze jest mieć na sobie odzież (koszula, podkoszulek, bluzka) ciemnego koloru, która nie będzie miała bezpośredniego kontaktu ze skórą ponieważ niektóre z testowanych substancji mają intensywny kolor i mogą zabarwić ubrania.
  • Od pierwszego do ostatniego dnia badania należy nosić luźną rozpinaną z przodu odzież.
  • Pacjentki u których zostały założone testy płatkowe proszone są o nie noszenie biustonosza, gdyż pasek biustonosza lub ramiączka mogą spowodować nieprawidłowe odczyny lub uszkodzą testy.
  • Na czas założonych testów płatkowych należy ograniczyć aktywność fizyczną. Nie jest wskazany intensywny wysiłek, gdyż zapocenie pleców może spowodować odklejenie się plastrów z testami.
  • Test płatkowy powinien pozostać na skórze przez minimum 48 godzin. Nie należy go odklejać i przesuwać. Przestrzegać by nie został zamoczony (woda, pot). Po 48 godzinach należy zgłosić się do lekarza w celu uzyskania pierwszego odczytu testu.
  • Drugi odczyt testu po kolejnych 48godzinach.
  • Pacjent powinien zwrócić uwagę również na reakcje po 4-5 dniach od naklejenia testu, ponieważ niektóre alergeny wywołują czasami późną reakcję na skórze, należy o tym poinformować prowadzącego lekarza.

Przeciwwskazania do wykonania testów płatkowych

  • Zmiany chorobowe na skórze pleców.
  • Stan po ekspozycji na promienie UV (solarium, opalanie – musi minąć ok 3 tyg).

lek. Leszek Olchowik

alergolog, pulmonolog, pediatra w Centrum Medycznym CMP Wilanów i CMP Józefosław

Jesienna chandra – psycholog z Centrum Medycznego CMP Piaseczno o depresji sezonowej

Jesień. Gdy naładowaliśmy baterie wypoczywając, zażywając słonecznych kąpieli, ciesząc się długim dniem przychodzi czas, gdzie koło 19 robi się już ciemno, zamiast codziennego słońca i wysokich temperatur mamy zmienną pogodę, opady deszczu, niskie temperatury. Większość z nas w takim przypadku reaguje obniżeniem nastroju czy spadkiem motywacji. Jak sobie z tym radzić?


Depresja sezonowa

SAD (seasonal affective disorder) tzw. Depresja sezonowa wg statystyk dopada co dziesiątą osobę i często powraca w kolejnych latach. Utrudnia codzienne funkcjonowanie, zmniejsza apetyt, odpowiada za brak motywacji, zmniejsza poczucie radości z życia. Zwykle jest to przejściowe i można wypracować sobie pewne sposoby radzenia z tym, jednak, jeśli trwa to kilka tygodni warto udać się do specjalisty (psycholog, psychiatra).


Przyczyny depresji sezonowej

Wśród przyczyn powstawanie SADu upatruje się przede wszystkim ograniczoną ilość promieni słonecznych, dzięki którym organizm wytwarza witaminę D.  Nieprawidłowy poziom witaminy D w organizmie może powodować obniżenie samopoczucia, a nawet depresję. Apatia, bezsenność oraz jesienna chandra mogą mieć przyczynę waśnie w niedoborze tej substancji, gdyż bierze ona w produkcji serotoniny, czyli hormonu odpowiadającego za samopoczucie.

Badania wskazują, że niedobór witaminy D zwiększa też ryzyko wystąpienia depresji. Dotyczy to zwłaszcza osób, które cierpią na nawracającą depresję kliniczną. Brak dostatecznego poziomu witaminy D może także powadzić do bezsenności, kolejnej dolegliwości, która może prowadzić do obniżenia samopoczucia i wzmożonej produkcji kortyzolu, czyli hormonu stresu.


Jesienna aura – nic mi się nie chce – jak sobie z tym radzić

Jak sobie więc poradzić z jesienną chandrą? Oto kilka sprawdzonych sposobów:

  • Rozplanuj każdy dzień.

Badania dowodzą, że jeśli mamy każdy dzień zaplanowany działa to na nas motywacyjnie. Warto wieczorem usiąść i na kartce napisać co chcę zrobić kolejnego dnia. Taką listę mamy przy sobie i po wykonaniu danej czynności odhaczamy. Ważne jest, by każdy dzień zaplanować odpowiednio, czyli rozpisując sobie czynności do zrobienia musimy mieć na uwadze, ile czasu nam zajmą. Jeśli zaplanujemy sobie 20 czynności a jesteśmy w stanie wykonać tylko połowę listy zadziała to demotywująco, a tego chcemy uniknąć.

  • Zadbaj o odpowiednią dietę oraz suplementację.

Nie od dziś wiadomo, że jesteśmy tym co jemy. Jeśli będziemy odżywiać się zdrowo, dzięki temu będziemy również czuć się lepiej fizycznie. Samopoczucie fizyczne ma wpływ na naszą psychikę. Zadbajmy by w diecie było dużo warzyw i owoców, dzięki którym będziemy uzupełniali dzienne zapotrzebowanie na witaminy. W okresie jesienno-zimowym podstawą suplementacji jest witamina D3, probiotyki, Ashwaganda (żeń szeń indyjski), szafran. Oczywiście warto zrobić sobie badania i sprawdzić inne niedobory witaminowe.

  • Rozgrzej się od środka.

Rozgrzany organizm nie będzie podatny na spadek energii i nastroju. Pijmy więc „herbaty zimowe” z dodatkiem owoców, goździków, imbiru, cynamonu, kardamonu, miodu. To wpłynie pozytywnie na nasz nastrój.

  • Zadbaj o aktywność fizyczną.

Dzięki aktywności fizycznej będziemy wydzielać endorfiny poprawiające nastrój. Może być to spacer czy bieganie, siłownia, tenis, squash, joga, taniec. Róbmy coś dla siebie, coś co sprawi nam przyjemność. Dzięki temu nie będziemy zamykać się w długie jesienne wieczory w domu.

  • Jedz czekoladę.

Wielu specjalistów widzi w tym również klucz do sukcesu w walce z jesienną chandrą. Jedząc gorzką czekoladę, nawet w niewielkich ilościach, poprawisz humor, złagodzisz stres i wzmocnisz pamięć. Ciemna czekolada pozytywnie wpłynie na pracę serca oraz dostarczy ci endorfin – hormonów szczęścia.


 

mgr Mateusz Kempiński

psycholog w Centrum Medycznym CMP Piaseczno

Opieka medyczna dla studentów w CMP – Akamedik częścią Centrum Medycznego CMP

W grudniu 2019 roku Centrum Medyczne CMP zakupiło 51% udziałów w spółce AKAMEDIK Services Sp. z o.o. stając się w ten sposób jedynym udziałowcem. Dotychczas warszawskie przychodnie funkcjonowały pod marką Akamedik działając w centrach medycznych – CMP Chmielna, CMP Ursynów oraz CMP Ochota.  02 października 2020r. nastąpiła konsolidacja obu spółek, co oznacza, że dotychczasowa przychodnia studencka Akamedik to teraz CMP.


Opieka medyczna dla studentów w Centrum Medycznym CMP

Dlatego z przyjemnością informujemy, że wraz z rozpoczęciem nowego roku akademickiego studenci mogą cieszyć się opieką medyczną we wszystkich oddziałach sieci CMP:


Studenci pacjentami CMP

Z dniem 02 października wszyscy studenci, którzy korzystali dotychczas z Akademik w ramach Podstawowej Opieki zdrowotnej NFZ, stają się pacjentami CMP. W ten sposób zapewniamy studentom ciągłość i kontynuacje leczenia.

Już dziś studenci mogą korzystać ze wszystkich przywilejów/ korzyści jakie oferuje CMP, w tym atrakcyjnych zniżek w ramach złożonej deklaracji POZ, a także rozwiązań m.in. e-recepta, e-skierowanie, odbiór wyników badań online, dostęp do historii badań i konsultacji, a także do zaleceń z wizyt.

Zapewniamy im również możliwość wielu kanałów kontaktu

Opieka medyczna w CMP jest zatem w pełni dostępna dla studentów poprzez dostęp do wykwalifikowanej kadry medycznej, profesjonalnej obsługi pacjenta, a dzięki udogodnieniom online kontakt będzie jeszcze łatwiejszy.


Jesteś studentem ale jeszcze nie jesteś Pacjentem CMP? Złóż deklarację online i korzystaj z usług medycznych w CMP w ramach NFZ! Zapraszamy!

Testy COVID 19 dla firm w Centrum Medycznym CMP – badania genetyczne, testy elisa, testy metodą clia, testy kasetkowe

Centrum Medyczne CMP wychodząc naprzeciw oczekiwaniom firm i ich pracowników, wprowadziło nową usługę dedykowaną klientom korporacyjnym. Przy współpracy z firmą ALAB laboratoria rozpoczynamy obsługę profilaktyki w kierunku COVID 19.

Już teraz firmy znajdujące się na terenie Warszawy i najbliższych okolic mogą zamówić testy przeciwko COVID-19 do swojej siedziby i przebadać swoich pracowników.

 


TESTY NA COVID-19 z CMP

Centrum Medyczne CMP oferuje:

  • Badania genetyczne RT-PCR
  • Testy ELISA (pakiet IgM/IgG)
  • Testy metodą CLIA (przeciwciała IgG met. Ilościową)
  • Testy kasetkowe (IgG/IgM – test immunochromatograficzny)

testy covid cmp

 



BADANIA GENETYCZNE RT-PCR

Badanie polega na wykrywaniu SARS-CoV-2 z materiału pobranego z górnych dróg oddechowych Pacjenta.

Jest to badanie, dzięki któremu możliwe jest potwierdzenie lub wykluczenie aktywnej infekcji wirusem SARS-CoV-2.

Badanie jest zalecane przez Światową Organizację Zdrowia (WHO).

 


Test ELISA – pakiet IgM/IgG

Pakiet badań serologicznych w dwóch klasach IgM i IgG to diagnostyka w przebiegu choroby COVID 19, która odgrywa rolę w późniejszej fazie infekcji wirusem SARS-CoV-2.

Test wykonuje się po ok 7-10 dniach od momentu zakażenia.

Przeciwciała IgM występują we wczesnej fazie infekcji i wykonywane są w celu określenia możliwego kontaktu z wirusem. Pozytywny wynik przeciwciał IgM może świadczyć o aktywnym zakażeniu i wykrywalne są po upływnie co najmniej 7-10 dni (średnio w 8 dniu) od wystąpienia objawów. Z reguły, po około miesiącu przeciwciała IgM przestają być wykrywalne.

Przeciwciała IgG występują w późnej fazie infekcji i wykonywane są w celu sprawdzenia występowania przeciwciał odpornościowych po zakażeniu wirusem. Ich obecność świadczy o przebytym kontakcie z wirusem SARS-CoV-2,  a wykrywalność przeciwciał możliwa jest po upływie 11-14 dni od wystąpienia objawów.

Aby uzyskać pełen obraz – zaleca się wykonywanie przeciwciał w obydwu klasach, co może ułatwiać interpretację otrzymanego wyniku.

Wynik badania serologicznego musi być interpretowany w połączeniu z objawami klinicznymi i/lub wywiadem epidemiologicznym pacjenta.

 


Metoda CLIA – przeciwciała IgG met. ilościową

Test służy do ilościowego wykrywania przeciwciał neutralizujących (odpowiedzialnych na odporność) w klasie IgG przeciw wirusowi SARS-CoV-2. Przeciwciała IgG mogą zostać wykryte po upływie co najmniej 11-14 dni od wystąpienia objawów choroby.

Wykonanie badania w kierunku przeciwciał IgG jest szczególnie wskazane u osób, które przeszły zakażenie (również bezobjawowo lub skąpoobjawowo).

Wyniki testu nie powinny być wykorzystywane jako podstawa do diagnozowania lub wykluczenia zakażenia SARS-CoV-2, a informowania o etapie infekcji.

Materiałem do badania jest krew żylna. Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania, nie trzeba być na czczo.

Interpretacja wyników:

wynik ujemny – nie ma konieczności ponownego wykonania testu. Wynik wskazuje na brak kontaktu z wirusem. Wynik ujemny może być również u osób zakażonych we wczesnej fazie infekcji (okienko serologiczne).

wynik niejednoznaczny – test należy powtórzyć w ciągu jednego do dwóch tygodni.

wynik dodatni – zazwyczaj oznacza ekspozycję na badany patogen. Nie ma konieczności ponownego wykonywania testu.

 


Test KASETKOWY – wykrywanie przeciwciał koronawirusa SARS Cov-2 IgG/IgM – test immunochromatograficzny

Oznaczenie przeciwciał przeciwko wirusowi SARS-CoV-2 w klasie IgM i IgG wykonuje się w celu określenia możliwego kontaktu z wirusem wywołującym COVID-19.

Ze względu na nadczułość testu immunochromatograficznego, badanie ma charakter przesiewowy i każdy wynik dodatni w klasie IgM powinien być potwierdzony innym testem laboratoryjnym (ELISA, RT-PCR).

 


UMAWIANIE TESTÓW DLA PRACOWNIKÓW

Szczegółowe informacje na temat testów na COVID 19 dostępne są pod numerem telefonu 22 737 50 23 oraz mailowo sprzedaz@cmp.med.pl

Nie czekaj, poproś o ofertę dla swojej firmy! Dbaj o siebie i swoich pracowników!