Nerwica wegetatywna – przyczyny, skutki, leczenie

Nerwica wegetatywna – przyczyny, skutki, leczenie

Nerwica wegetatywna

Nerwice zaliczane są do grupy zaburzeń lękowych, które nie posiadają rzeczywistego podłoża związanego z toczącymi się zmianami chorobowymi w organizmie. Pacjent dotknięty nerwicą ma poczucie dyskomfortu, bólu psychicznego i odczuwa szereg nieprzyjemnych symptomów, których nie wiąże się z występowaniem stanów chorobowych. Z tego też powodu jednostka ta nie może być traktowana jako choroba, lecz jako zaburzenie. Nerwica oddziałuje m.in. na sferę psychiczną i somatyczną, wpływając na komfort osoby podczas codziennego funkcjonowania. Szczególnym jej rodzajem jest nerwica wegetatywna. Jak rozpoznać ten stan, radzić sobie z jego skutkami i wyleczyć się z przypadłości?

Co to jest nerwica wegetatywna?

Nerwica wegetatywna to jeden z rodzajów zaburzeń nerwicowych. W literaturze przedmiotu określana jest jako zespół zaburzeń, odnoszących się do czynności narządów i układów na tle nerwicowym. W klasyfikacji ICD-10 zaburzenia wegetatywne (nerwicowe) występujące pod postacią somatyczną zaliczane są do ogólnej grupy zaburzeń somatycznych. W konsekwencji jej występowania pacjent wystawiony jest na szereg dolegliwości somatycznych, znacząco ograniczających komfort życia. Objawy nerwicy wegetatywnej to m.in.:

  • uczucie bardzo mocnego bicia serca,
  • drżenie kończyn, szczególnie rąk,
  • nadmierne pocenie się,
  • niekontrolowane czerwienienie się,
  • zaburzenia perystaltyki żołądka i jelit,
  • pojawiające się duszności, mdłości,
  • częsta biegunka.

Nerwica może być w różnym stopniu nasilona. Osoba dotknięta zaburzeniem odczuwa silne napięcie w sferze psychicznej. Poszczególne objawy przyjmują różną intensywność w trakcie życia. Są najmocniej odczuwalne w sytuacjach napięć emocjonalnych, a więc w momencie, kiedy pacjent traci poczucie stabilizacji emocjonalnej. Pierwsze odczucia związane z nabytym zaburzeniem dają o sobie znać najczęściej w wieku młodzieńczym. Rzadziej problem dotyka osób w wieku poprodukcyjnym.

Przyczyny nerwicy wegetatywnej  skąd się bierze?

Geneza nerwicy wegetatywnej jest najczęściej podobna, jak w przypadku innych typów nerwic. Głównym przyczynkiem do powstawania zaburzeń na tle nerwicowym jest przewlekły stres. Wśród czynników wyzwalających można wskazać także: przebyte traumy, poważne urazy fizyczne i inne sytuacje, które bardzo mocno zapadły w pamięci osoby dotkniętej tym stanem. Nerwice charakteryzują się wysoką wrażliwością na odczuwanie stanów emocjonalnych. Ich pośrednią przyczyną mogą być zatem przykre wydarzenia z dzieciństwa, np. długotrwałymi konfliktami z rodzicami, skutkującymi zerwaniem naturalnych więzów wychowawczych. Obok objawów wegetatywnych w zaburzeniach nerwicowych mogą pojawiać się inne odczucia. Polski psychopatolog i badacz nerwic, Antoni Kępiński, wyróżnił kilka tzw. objawów osiowych w nerwicach. Oprócz objawów somatycznych (typowych dla nerwicy wegetatywnej) wyróżnia się także: nieuzasadniony lęk, mechanizm błędnego koła, egocentryzm.

Nerwica wegetatywna jak leczyć? Działania terapeutyczne i farmakologiczne

Jak walczyć z nerwicą wegetatywną? Pacjent dotknięty nerwicą jest w pełni świadomy jej istnienia. Ważne, aby zasięgnąć porady lekarza, który przedstawi sposoby radzenia sobie z tym zaburzeniem. Specjalistami zajmującymi się problemami nerwicowymi są m.in.: psycholog, psychoterapeuta i psychiatra. Wizytę u takich specjalistów w wygodny sposób można umówić korzystając z usług cmp.med.pl. Leczenie nerwicy wegetatywnej polega na zastosowaniu farmakologii, która pomoże zredukować odczuwanie przykrych wrażeń somatycznych. Pacjent przyjmuje leki na nerwicę wegetatywną, które zmniejszają odczuwanie przykrych dolegliwości, np. inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Nerwica wegetatywna – jak sobie poradzić poza przyjmowaniem leków? Ważnym elementem wspomagania leczenia jest psychoterapia oraz wsparcie najbliższych.

Nerwica wegetatywna skutki.

Osoba dotknięta nerwicą wegetatywną może zacząć wycofywać się z życia rodzinnego i społecznego. Występuje u niej wyraźnie zaniżona samoocena. Nieleczona nerwica może prowadzić do powstawania kolejnych fobii. Nerwica nie jest chorobą śmiertelną i można z nią żyć, jednak by zminimalizować jej skutki i podnieść komfort życia osoby chorej, warto podjąć odpowiednie leczenie.

 

Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, https://stat.gov.pl/Klasyfikacje/doc/icd10/pdf/ICD10TomI.pdf.

A Nitka-Siemińska, Zaburzenia lękowe — charakterystyka i zasady leczenia, Via Medica 2014 – Wybrane problemy kliniczne, s. 42-43.

Kępiński, Psychopatologia nerwic, Kraków 2014, s. 95-105.

Krzyszkowiak, M. Kuleta-Krzyszkowiak, E. Krzanowska, Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) i zaburzeń powiązanych (OCRD), Psychiatr. Pol. 2019; 53(4), s. 825843.

 

 

 

-->